پسر رییس قبیله
عجیب است برایم که چرا آمدنت آنقدر دستوری بود و ماندنت خارج از اراده. باورت می شود که چنین، شیدای خراباتی دو پایش را توی یک کفش کند و روی زمین بگذاردش؟
از کودکی گاهی نمی فهمیدم چی هستم. لحظه هایی می رسید که نظم مستقر خودم برایم سوال می شد. تک تک بدیهیات وجودم، اعضای صورتم... اینگونه گویی که تو از منی گاهی برایم عجیب می شوی.
به لبخند تو دلشادم. دلم گرم است. تو را می خواهم. از مدتی پیش تا اطلاع ثانوی که شاید همیشه باشد.
+ نوشته شده توسط سارا در دوشنبه بیست و نهم بهمن 1386 و ساعت
17:13 |